اینجاست جزیره همیشه سبز ما

آدما خیلی جالبن

هر چقدر کوچیک نظر باشن یا بزرگ نظر

هرچقدر فکرشون خاموش باشه یا روشن

باز هم درگیر مسئلهء خودنمایی هستن

البته چه بهتر که اول از خودم شروع کنم

مثلا

مثلا خود من

با این نظر کوچیک و این فکر خاموشم چرا باید یه سایت بعنوان سایت شخصی داشته باشم؟

یا خیلی کارای دیگه که تو روز و شب انجام میدم

خوب دلیلی نیست جز کمبود شخصیت واقعیم

شخصیتی که دوست داره بگه منم هستم

یا اینکه بگه من اینطوریم نه اونطوری که شما میگین

اما همهء این کارایی که ما آدمای جالب و عجیب غریب که هر مخلوق دیگه ای تو کف آفرینشمون مونده میکنیم

فقط بخاطر اینه که شخصیتمون با اونچیزی که به دیگران نشون میدیم و اونچیزی که به خودمون نشون میدیم فرق داره

شخصیت سومی هم توی کاره

شخصیتی که باعث میشه یه قورباغه آزاد زندگی کنه

یا اینکه بیاد بین آدما

و حکمش یا مردن فجیع و سوزناکی در ماهیتابه باشه

یا یا مردن بی سوز و گداز ، اما دردناک و سخت

بهرحال حکم ما آدما مردنه

مردن توی بیراهه ای که خودمون برای خودمون رقم میزنیم

آخه مگه من کیم که بخوام خودم رو مطرح کنم یا دیدگاهی نسبت به چیزی داشته باشم؟

من هنوز به سیب زمینی میگم دیب دمینی

و قانع نشدم که دیب دمینی از لحاظ ادبی اشتباهه

یا مثلا چرا هنرمندا باید مو و ریش بلند داشته باشن

یا لباسشون عجیب باشه

یا مثلا حتما موسیقی فرانسوی یا ایتالیایی گوش کنن

یا غذاهاشون نوع خاصی باشه که اصلا ربطی به مسئله ظاهرشون نداره و فقط برای اینکه هنرمند باشن و هنرمند محسوب بشن اینطوری غذا میخورن

یا چرا این جماعت هنرمند همش از خودشون تعریف میکنن و قبل از اینکه به کارشون ایرادی بگیرن از کارشون حمایت میکنن؟

یا مثلا کی گفته به من که الآن اینقد حرف بزنم؟

یا مثلا چرا یکی منو از برق نمیکشه

یا مثـ… قیژژژژ